Ο Γιώργος Λαθύρης γεννήθηκε στην Ευρυτανία στις 12 Ιανουαρίου του 1962. Τελείωσε το Γυμνάσιο και Λύκειο στο Αγρίνιο και στη συνέχεια ακολούθησε νομικές σπουδές στην Νομική Σχολή Αθηνών. Παράλληλα, ακολούθησε κλασικές σπουδές στην Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών, στο τμήμα Φιλολογίας με κατεύθυνση την Γλωσσολογία, και μελέτησε πολλές ξένες γλώσσες. Αναζητώντας τις ρίζες της ίδιας της Γλώσσας, οδηγήθηκε στην συστηματική μελέτη και βαθιά γνώση της Αρχαίας Ελληνικής, ως πηγή της σύγχρονης Ελληνικής αλλά και πολλών άλλων σύγχρονων Γλωσσών της Γης.
Ομιλεί Αγγλικά και Ισπανικά και έχει μεταφράσει από τις δύο αυτές γλώσσες αρκετά έργα, μεταξύ των οποίων είναι “Η Ελληνική Καταγωγή των Αραουκανών της Xιλής” του Lonko Kilapan, μετάφραση από τα Ισπανικά (ΗΛΙΟΔΡΟΜΙΟΝ, 1997 – 3η έκδοση 2003), και “Οι Δώδεκα Νόμοι του Πνεύματος” του Dan Millman, μετάφραση από τα Αγγλικά (ΕΣΟΠΤΡΟΝ, Αθήνα 1989).
Από το 1989 ασκεί ενεργή – μαχόμενη Δικηγορία, ως μέλος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, και από το 2000 προάγεται σε Δικηγόρος παρ’ Αρείῳ Πάγῳ. Το 2013, μετά από 24 χρόνια συνεχούς ασκήσεως της Δικηγορίας, παραιτείται από το Δικηγορικό λειτούργημα, ασχολούμενος αποκλειστικά πλέον με το συγγραφικό, μεταφραστικό και διδακτικό του έργο.
Συντονίζει και διευθύνει τις εργασίες της Πολιτιστικής – Ερευνητικής Εταιρείας «ΗΛΙΟΔΡΟΜΙΟΝ» από της ιδρύσεώς της, το έτος 1992, μέχρι σήμερα. Παραδίδει μαθήματα Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας, Ιστορίας και Φιλοσοφίας στην έδρα του ΗΛΙΟΔΡΟΜΙΟΥ στην Αθήνα, σε τακτικούς εβδομαδιαίους Κύκλους Μαθημάτων και έναν σταθερό Κύκλο Σεμιναρίων με τίτλο «Μυητικός Ενιαυτός», που διεξάγεται μια φορά τον μήνα στην έδρα του Ηλιοδρομίου στην Αθήνα.
Είναι συγγραφέας των έργων: «Αστραπόσιγμα», «Οι Μυστικές Φωνές της Γαίας», «Οι Όροι του Σπευσίππου – Λεξικόν Εννοιών της Πλατωνικής Φιλοσοφίας», «Τυπικόν Γενεθλίων κατά τα πάτρια των Ελλήνων», και άλλων που είναι υπό έκδοση.
Στην σειρά “Ελληνική Παράδοσις” των Εκδόσεων του Ηλιοδρομίου, έχει επεξεργαστεί, σχολιάσει και αποδώσει στην σύγχρονη Ελληνική πολλά σημαντικά έργα της αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας, όπως, τα: “Περί Ευθυμίας” του Πλουτάρχου, “Περί Αγαλμάτων” του Πορφυρίου, “Περί της Ιερατικής Τέχνης των Ελλήνων” και “ Ιεροί Ύμνοι” του Πρόκλου, “Λεξικόν κατά στοιχείον Ιλιάδος και Οδυσσείας” του Απολλωνίου του Σοφιστού, “88 Iεροί Ύμνοι” του Ορφέως, “Κρατύλος – Περί Ονομάτων Ορθότητος” του Πλάτωνος, – “Εθνικά – Μέγα Γεωγραφικόν Λεξικόν” του Στεφάνου Βυζαντίου , κ.α.
Το τελευταίο διάστημα ασχολείται με την μελέτη, αποκατάσταση του πρωτοτύπου κειμένου και απόδοσή του στα νέα Ελληνικά του «Ἱερακοσοφίου». Το «Ἱερακοσόφιον» είναι το παλαιότερο επιστημονικό σύγγραμμα για την ανατροφή και θεραπεία των γερακιών και ο υπότιτλός του είναι: «Περὶ τῆς τῶν ἱεράκων ἀνατροφῆς τε καὶ θεραπείας». Γραμμένο από τον ιατρό Δημήτριο Πεπαγωμένο, τον 13ο αιώνα, κατά προτροπή του αυτοκράτορα Μιχαήλ Η΄ του Παλαιολόγου, ο οποίος διατηρούσε στην αυλή του τμήμα θηρευτικών γερακιών. Όπως λέει και στον Πρόλογό του ο συγγραφέας, η τέχνη της Ιερακοθηρίας υπήρχε από παλιά και επανήλθε στο προσκήνιο την εποχή εκείνη, καθώς αναζωπυρώθηκε το ενδιαφέρον για τα ιερά αυτά πτηνά.
Έχει δώσει πλήθος διαλέξεων στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις της Ελλάδος και του Εξωτερικού, και προσφάτως στην Μελβούρνη και το Σίδνεϋ της Αυστραλίας. Έχει εργαστεί πολλά χρόνια με Ομάδες αυτογνωσίας και έχει διευθύνει πάνω από 200 σεμινάρια εργασίας με αμιγώς Ελληνική θεματολογία.
Συνεργάζεται με ενδιαφερόμενους συλλόγους και πνευματικούς χώρους, στην Ελλάδα και το Εξωτερικό. Την τελευταία πενταετία συνεργάζεται σταθερά με το διαδικτυακό κανάλι «Φρυκτωρίες» στην παραγωγή ειδικών ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών εκπομπών και παρουσιάσεων, ομιλιών και σειράς μαθημάτων για την Ελληνική Γλώσσα και Φιλοσοφία και γενικότερα για την ορθή και τεκμηριωμένη προβολή της Ελληνικής Πνευματικής Παράδοσης.
